Blog Oh dat doe ik wel even voor je

Oh dat doe ik wel even voor je…

Ze ploft neer in de stoel. Er komt een waterval aan woorden uit haar mond. Het ene verhaal na het andere. Dingen die haar overkomen, dingen waarop zij ‘even’ moet reageren.Haar hoofd draait overuren en kan niet meer stoppen. Er is drukte hectiek en gedoe in haar leven op meerdere fronten. Ze voelt zich overspannen. Uit veel wat ze zegt spreekt dat zij super dienstbaar en heel behulpzaam is. En ook dat zij dat prettig vindt… meestal.

‘Wat heb je nodig?’ vraag ik.

‘Ik moet ontspannen, ik wil rust zegt zij’. ‘En ik weet niet wat ik moet doen om me staande te houden. Hoe stel ik prioriteiten?’

Mijn alarmbellen gaan…

‘Waarom stel je je zo dienstbaar op?’ vraag ik haar.

‘Dat ben ik gewend, dat doe ik gewoon en ik vind het fijn om de ander te helpen’, zegt ze.

Een bult aan vragen popt in mij op: Wat levert de dienstbaarheid en behulpzaamheid je op? Wat is je intentie? Wat maakt dat je zo leegloopt, chaos in je hoofd hebt, drukte ervaart en je overbelast voelt? En vooral: Wat doe je nu in je leven wat je eigenlijk niet wil? Ik stel de vragen allemaal niet. Eerst maar eens inchecken in het lichaam.

Ik vraag haar om haar ogen te sluiten en te voelen wat er in haar lichaam aanwezig is. Het kost haar moeite om stil te zijn. En dan komen de tranen. En de boosheid. Iedereen moet wat van mij, roept ze. En ik wil dit niet voelen! Ik wil gewoon chill en relaxed.

‘Wat voel je in je lichaam?’ vraag ik haar. Even is het stil…

‘Een dichte keel, een harde bol in mijn buik’…zegt ze.

Ik vraag haar om bij de bol in haar buik te blijven. Te voelen.

Het vraagt moed. En vervolgens onderzoeken we deze plek verder op de massagetafel waarbij ik deze plek aanraak. Ze ziet situaties voor zich en voelt hoe er over grenzen heen wordt gegaan. Dat ze zich vermant en dingen tegen haar zin in doet. Wat een eerlijke, ware raadgever is het lichaam… Het hoofd kan van alles vinden en besluiten. Is supersnel, geraffineerd en allerlei woorden van opvoeders, werkgevers, eigen overtuigingen etc nemen hierin hun plek. In dit geval dienstbaarheid. Van waarde zijn voor de ander.

Maar:

Maar wat voel jij?

Kan je grenzen voelen of waarnemen?

Kan je dat voelen in je lichaam?

Welke signalen geeft je lijf?

En… ben je bereid ernaar te kijken, te voelen, erbij aanwezig te zijn?

Het vraagt om onderzoek in jezelf.

De prioriteit waar deze vrouw het over had… dat is zijzelf. Om te voelen hoe het met haar is. Wat zij nodig heeft. Dienstbaar zijn naar zichzelf. En dat klinkt zo eenvoudig! Mijn ervaring is dat veel mensen het heel lastig vinden om te voelen wat ze echt nodig hebben. En vervolgens om dat voor zichzelf te organiseren. Het vraagt om jouw bereidheid, investering in jezelf met tijd en aandacht. En dat doet zij.

Wat doe jij?

Liefs Carien

1 gedachte over “Oh dat doe ik wel even voor je…”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *