Blog In de steek gelaten voelen door je lichaam

In de steek gelaten voelen door je lichaam

Ik werd wakker met een pijnlijke stijve nek. Het eerste wat er door me heen schoot was een vloek. Een vloek gericht tegen mijn lichaam. Alsof mijn lichaam een vijand is…(en zelfs tegen vijanden zou ik niet zo praten als tegen mezelf, mijn lichaam) Ik wil dit niet! Ik wil geen pijn en last ervaren. Nee!! En meteen merk ik hoeveel energie er gaat zitten in het weg willen duwen van de pijn. Er komt eigenlijk nog meer spanning, meer strakte. Alsof het een knoop is die ik nog strakker trek. Oude pijn en angst voor pijn wordt getriggered.

Dit ken ik zooooo goed…Dat ik me in de steek gelaten voel door mijn lichaam.

Met de pijn die ik nu voel, valt dat wel mee. Maar er zijn periodes in mijn leven geweest waarbij ik mijn lichaam haatte. Voor de onbetrouwbaarheid, voor de pijn, voor de belemmeringen die het me gaf. Voor het isolement waar ik in verkeerde, voor het niet functioneren. Voor het niet mee kunnen doen met wat anderen wel deden. De beperkingen die ik niet wilde en die er wel waren etc.

De relatie met mijn lichaam was moeizaam. Ik was uit contact met mijn lichaam. Zag mijn lichaam als een falend apparaat. Hoe vaak ik niet heb gezegd heb dat ‘control alt delete’ een fijne tool zou zijn voor mijn lichaam…

Gelukkig heb ik mijn lichaam leren waarderen en respecteren.

Dat heb ik geleerd doordat ik in contact kwam met Rebalancing. Liefdevolle begeleiding, met aanrakingen die ertoe deden en met mezelf onderzoeken.

Herken jij jezelf hier in? Dat je je lichaam of jezelf afwijst? Dat je tegen je zelf praat alsof het de vijand is? Heb jij moeite om contact te maken met jezelf? Zou jij de relatie met je lichaam willen verbeteren? Ben jij geïnteresseerd in hoe je de knoop van de pijn niet steeds strakker trekt, maar juist het touw een beetje kunt laten vieren?Je hoeft het niet alleen te doen. Ik begeleid je er graag bij met alle liefde.

Liefs Carien

Ps. Dat is wel een weg geweest, omdat ik eigenlijk uit contact was met mezelf. Ik wilde niet voelen, dat was veel te pijnlijk. Maar mijn lichaam heeft me zoveel gebracht. Uiteindelijk vertelt je lichaam je zoveel. Als je ernaar kunt luisteren, hoeft je lichaam niet zo te schreeuwen. Als je jezelf niet afwijst, hoeft het ook niet zo hard aan te kloppen.Als je ervan uit gaat dat je lichaam je liefdevol wil vertellen dat er iets niet klopt, dat iets niet in balans is. Je lichaam raakt niet zomaar overbelast. En doet echt haar uiterste best voor jou! Tot de laatste adem…Totdat ze erbij neer valt…

Hoe is het voor jou als je pijn hebt? Heb je pijn? En hoe ervaar je deze? Laat het me weten in de comments.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *