VISUAL BLOG Connected met jezelf Carien (1)

Hoe connected ben jij met jezelf?

Met een rood hoofd komt ze binnen. Ik zie een glimlach op haar gezicht die een andere emotie verbloemt. ‘Thee?’ Vraag ik haar. ‘Heb je niet iets sterkers’, zegt ze gekscherend. Iets wat me verdooft en dat ik voorlopig niet wakker hoef te worden. Ik heb zo’n last van mijn nek & hoofd; pijnstillers helpen maar een beetje maar ik moet door! Ik heb geen tijd voor hoofdpijn! Ik heb focus nodig om alles te doen wat ik moet doen.’

Precies dìt is wat er vaak gebeurt. Het is belangrijk om te begrijpen en vooral om je bewust te worden wat er nou eigenlijk gebeurt in zo’n situatie.

Er is druk en het verantwoordelijkheidsgevoel is groot.  De ratio en de externe druk doen prima hun werk en hebben grip op jou. Je hoofd is vol, draait overuren en jij voert de bijbehorende taken uit.  Ik zie bij wijze van spreken een karikatuur-plaatje voor me. Een mega-hoofd met een inie-mini lijfje eronder. Alsof het twee losse delen zijn. Disconnectie.

Disconnectie betekent dat je uit verbinding bent, uit contact. Verbroken verbinding.

Wat ervaar je als er disconnectie is met jezelf? 

Dat kan natuurlijk voor iedereen anders zijn, maar hoe ik het zelf heb ervaren is dat er een soort ‘alleen staan’ ontstaat. Afgescheiden van je zelf. Ik kreeg lichamelijke klachten en had het gevoel geleefd te worden in plaats van mijn eigen keuzes te maken en te leven. De regie was weg. Hoe kan het ook anders als je niet meer in contact bent met je eigen behoeften en verlangens. Dan word je beïnvloed door iets anders dan je binnenwereld.

Oorzaken en redenen die zorgen voor disconnectie

De buitenwereld

Juist door de invloed van de buitenwereld raak je disconnected met jezelf.

De buitenwereld is groot en de invloed ook. De kans is groot dat je jezelf bewust en onbewust vergelijkt met anderen. Door de invloed van buiten ontstaat er ook makkelijk een norm die je jezelf oplegt met daaraan gekoppeld verwachtingspatroon. Iets waaraan je moet of wil voldoen. Zonder dat je het zelf in de gaten hebt, wordt de buitenwereld belangrijker dan jijzelf. (Het is allemaal heel logisch te verklaren…we zijn groepsdieren. We passen ons aan om erbij te horen en niet uitgestoten te worden. Vooral als je nog kind bent, kun je niet alleen, dan heb je echt anderen nodig om te kunnen overleven. Daar begint het aanpassen aan de buitenwereld.)

Luisteren naar je lichaam heb je nooit echt geleerd.

Ik moet ineens denken aan een schoolsituatie: ‘plassen doe je in de pauze. Als je weer in de les zit, dan houd je het maar op…’ Hiermee leer je dus eigenlijk de signalen van je lichaam te negeren en je te conditioneren naar wat er gevraagd wordt. Zo ook met hoofdpijn. Als je knallende koppijn hebt, maar je hebt ook nog zoveel te doen, neem je meestal niet de tijd om het signaal van de hoofdpijn serieus te nemen en even rustig aan te doen. Meestal wordt er dan gegrepen naar een pijnstiller, om het te verdoven… Net als mijn cliënt en duizenden anderen. De vraag is of dat behulpzaam en zorgzaam is naar je lichaam. Is dat wat je nodig hebt?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *