Blog Schaduwkanten

Schaduw-kanten

Wat ben jij tegengekomen tijdens de lockdown?

Afgelopen periode heb ik gemerkt dat er van alles aan schaduw-kanten voorbij is gekomen. Alsof alles even de revue kwam en kwam passeren. De wereld klein, veel minder afleiding, een innerlijke rollercoaster…

Dingen die niet zo mooi zijn en die ik liever niet zou willen, maar die er wel waren en zijn. Ze vragen om aangekeken te worden. Met horten en stoten deed en doe ik dat.

Tijdens de lockdown:

Juist in de huiselijke sfeer waarbij we toch veel op elkaars lip zaten, liepen de irritaties op.

En wat zag ik daar: SLACHTOFFERSCHAP.

ZOOOOO daar was ik me toch echt niet bewust van.  Mijn onbewuste slachtofferschap.

De dingen die ik onderga…dingen die ik niet wil…de dingen die ik dan maar weer moet oplossen, de verantwoordelijkheid die IK moet dragen terwijl het niet de verantwoordelijkheid van mij alleen is. Het constant beschikbaar zijn…Mijn lichaam doet pijn, mijn hoofd bonkt en mijn hart is onrustig.

Ik voel een geïrriteerdheid komen die langzaam op loopt en dan plotseling aan zijn taks zit. Boosheid, verdriet, onmacht, dat ìk het allemaal moet doen. Slachtoffer van de situatie.  Slachtoffer van mijn eigen waarde: nl. dat ik vind dat het allemaal op een bepaalde manier moet. Slachtoffer omdat manlief gewoon 40 uur per week werkt en in de studeerkamer verdwijnt onder zijn noise canceling koptelefoon (en daarnaast natuurlijk ook allerlei andere dingen doet, maar die ik op dat moment niet zie.)

En ik maar in mijn frustratie, boosheid, overprikkeldheid en slachtofferschap, want oh wat zielig dat ik niet kan doen wat ik eigenlijk zou willen… nl. tijd hebben om te werken aan blogs, aan website teksten, aan een cliënttraject voor mijn praktijk, tijd om stil te zijn, om te ontvangen wat er in meditaties zichtbaar wordt, wat mijn lichaam aan signalen geeft…

De grote vraag is: Wat heb ik nodig?? En dat in contact brengen.

Dus niet alleen maar voldoen aan hetgeen waarvan ik denk dat het van me gevraagd wordt…. Daar zit een soort passiviteit en volgzaamheid in. Het onbewuste slachtoffer dat alles moet regelen zodat de rest kan functioneren…

Wat heb ik nodig zodat ik goed functioneer en er rust is?

Dat mag ik duidelijk maken en daarmee zorg ik voor mijzelf. Mijn verantwoordelijkheid! Dat kan en hoeft niemand voor mij te doen. Daar komt persoonlijke groei: het is vanuit het onbewuste in het bewustzijn gekomen.

Wat trouwens niet wil zeggen dat het ineens allemaal vanzelf gaat.

Maar ik zie nu wel wanneer het aan de hand is! En dan heb ik een keuze…  Nu  was dit aan de hand in de thuissituatie, maar het gaf me heel veel inzicht in welke situaties ik mezelf slachtoffer heb gevoeld en me er niet bewust van was.

Steeds weer voelen, onderzoeken, aankijken en je waarheid spreken.

Ik ben heel benieuwd of dit herkenbaar is voor jou, het onbewuste slachtofferschap.

Wat ben jij tegengekomen in jezelf tijdens de lockdown?

Liefs Carien

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *